عشق بي پايان

يه لحظه هایی توي زندگی هست كه شايد هركسي نتونه تجربه كنه لحظه هايي كه توی ذهن آدم حك میشه مثل یك عكس و تصویر همیشه توی ذهن، دست نخورده و ثابت میمونه و آدم به گذشته كه بر می گرده درست به روشنی روز اول جلوی چشمش نقش می بنده و خاطرات روزهای اول من و محمودچنان روشن توی ذهن من حك شده كه هنوزهم بعدسال ها به تازگی روز اوله نميدونم براي محمود هم اينطور هست يا نه اما من یاد اون روزها و لحظه ها كه میفتم ياد گرمای دست های با محبتش، زلالی نگاهش، آهنگ مردانه و مهربان صداش و عطر تنش چنان توی وجودم می پیچه كه احساس می كنم رویم را كه برگردانم باز هم محمود كنارمه...